06-05-08

dinsdag 6 mei - Rust ...

Ik huil niet meer. Niet dat het gemis over is, neen, in tegendeel. Ik mis hem elke minuut van de dag,elke seconde flitst hij door mijn hoofd, bij elke pas die ik doe, bij elke gevoel dat ik voel, telkens denk ik aan hem. Ik mis hem meer dan ik iemand ooit heb gemist, en tegelijkertijd ben ik rustiger dan ooit. Neen, ik heb nog niets gehoord van hem, geen mail, geen telefoon, maar ik weet dat ik voor het einde van deze week hem wel zal horen. Niet omdat hij het gezegd heeft, wel omdat ik het voel. Ik zag zijn verdriet, dat misschien gewoon een weerspiegeling was van het mijne, in zijn ogen. Ik voelde aan zijn sterke armen om me heen, zijn liefdevolle stem, de openheid waarmee hij sprak, dat dit niet gewoon een flirt was. En zelfs al was het dat, dan hem ik er geen moment spijt van. Ik ben blij met hem geweest te zijn, blij om hem in mijn hart te hebben, blij dat ik deze fantastische man, met de meest ongelooflijke glimlach ter wereld, in mijn leven heb gehad. En natuurlijk hoop ik dat het hier niet stopt. Natuurlijk hoop ik dat hij me even hard mist. Natuurlijk wil ik dat hij me zo snel mogelijk mailt, zodat ik kan vragen of hij wil dat ik een aantal uren ga vliegen enkel en alleen om hem een gelukkige verjaardag te wensen. Het is een droom, en tegelijk een nachtmerrie, een luxe, en tegelijk een miserie, om hem in mijn hart te dragen. Het voelde allemaal zo verschrikkelijk juist. Ik was mezelf, weliswaar met een lichte remming, de sprongen in mijn hart onderdrukkend, maar hij heeft me gezien zoals ik was, in al mijn aspecten. Jobwise, persoonlijk, intiem, gelukkig en triest, en dat allemaal op vier luttele dagen. Een ervaring om te koesteren, en teken van die van hierboven that in the end it will all be fine, zoals hij zo mooi zegt. I’m human, dat zei hij ook nog, en zo zie ik hem ook, als een mens met zijn eigen problemen, kantjes, gelukjes en ongelukjes. Hij is voor mij niet één of andere wereldster die van zijn hobby zijn beroep heeft mogen maken en hierbij de ganse wereld afreist. Neen, hij is net zoals ik, van vlees en bloed, wondering why this happens to us. Want we waren us. Samen, wanneer we konden, in discretie, en toch kon heel onze entourage zien wat er gebeurde. Aanvaard door zijn makkers, gedogen door mijn medewerkers, het bloed kruipt waar het niet gaan kan, zullen ze ongetwijfeld weer gedacht hebben. En ik, ik kon het me niet aantrekken dat ik me ter plekke verbrande aan hem, dat ik gespot werd waar ik niet moest zijn, met hem. Enkel de blikken van mijn vrienden, die goedkeurend knikten, die misschien al zagen wat ik niet kon toegeven, dat is liefde. Het is liefde, hoe dit pijnlijke verhaal ook afloopt, liefde tout-court

20:43 Gepost door A girl in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

Één van ons heeft een foutieve interpretatie van de uitdrukking "bloed kruipt waar het niet gaan kan".

Gepost door: Pieter-Jan | 19-05-08

en waar ... kruipt dat van u dan?

Gepost door: A girl | 23-05-08

Ik ben vrij zeker dat de uitdrukking slaat op de band tussen bloedverwanten. Denk meer het "Papa" van Stef Bos.

Dus niet op de zwakte van het vlees. Tenzij je bedoeld dat je moeder ook promisque is, en iedereen daarvan op de hoogte is.

Gepost door: Pieter-Jan | 10-06-08

Ik ben vrij zeker dat de uitdrukking slaat op de band tussen bloedverwanten. Denk meer het "Papa" van Stef Bos.

Dus niet op de zwakte van het vlees. Tenzij je bedoeld dat je moeder ook promisque is, en iedereen daarvan op de hoogte is.

Gepost door: Pieter-Jan | 10-06-08

we hebben allebei een beetje gelijk: Je bloedverwantschap en aard openbaren zich steeds weer.

Jij hebt het over bloedverwantschap en ik over aard :-)

En neen, ik heb niet de aard naar mijn moeder en ben zelf ook niet zoooo promiscue ...

Gepost door: A girl | 13-06-08

Interessante redenering. Bloed als symbool voor erfelijkheid, of als symbool voor dierlijkheid.
De dikke Van Dale zou raad kunnen brengen, maar ik ben te lui om op te staan.

Niets mis met promiscuïteit. Dat is uw probleem. Onoprechtheid over promiscuïteit, dat is het probleem, want dan betrek je anderen in uw miserie.

Gepost door: Pieter-Jan | 15-06-08

Mij verontschuldiging voor die link. Ik dacht dat het op een subtielere plaats zou staan, maar nu lijkt het op flagrante zelfpromotie. In plaats van de subtiele zelfpromotie die ik had bedoeld.

Gepost door: Pieter-Jan | 15-06-08

De commentaren zijn gesloten.