14-12-07

vrijdag 14 december - Full on ...

And yes we did it, de pure confrontatie. Ik kon het gewoon niet meer trekken, was de situatie meer dan beu en helemaal niet meer meester. Confronteren dus. Ik zeg hem dat ik hem wil spreken, zo begin je er meestal aan, dacht ik. En we babbelen en babbelen, over koetjes en veel kalfjes, over alles en niets. Hij doet weer lichtjes ontwijkend, een beetje vaag, draait wat rond, rond zichzelf en rond zijn woorden. Hij is zoals hij is. En dan ineens, toen ons gesprek een beetje doodviel, vroeg hij me of ik echt niets anders te zeggen had dan wat ik gezegd had. Het was inderdaad allemaal een beetje wazig en nietszeggend, dus ik kon wel verwachten dat de vraag ging komen, nou ja, niet van hem eigenlijk. Dus ik knik, neen, eigenlijk wil ik weten waarom je niet meer in mijn ogen kijkt, waarom we onze dagelijkse gesprekken niet meer hebben. Hij schrikt, en ontkent. Het is druk geweest, ik ben druk geweest, jij ook, dat is de enige reden. Hij wordt lichtjes rood, en ik ook. Grappig eigenlijk, twee mensen zo dicht bijeen, samen al zo veel meegemaakt, en toch beschaamd om zo’n belachelijk gesprek. Waarom kijk je dan niet meer in mijn ogen, vraag ik hem. Ach schat, moet dit nu echt, antwoordt hij. Ja. En ik kijk pal in zijn groene kijkers, en hij in de mijne. Niet goed voor het plaatselijke spanningsveld. Niet de moment, besluiten we, niet gezond, is de algemene conclusie. En toch, toch gaat hij verder, ik kijk nu toch. En waar ik wil ontwijken, kan ik enkel terugkijken en denken ‘ik wil je, hier en nu’. Hij begint te lachen, ik verstop mezelf, achter mijn handen en ga er bijna aan. Het is echt niet de moment hé schat, grinnikt hij, maar hij begint terug te staren. Jeezes christus man, make up your mind for crying out loud … We zijn volwassen zeker, zegt hij, we kunnen hier mee omgaan. Mm-hu, is mijn gesofisticeerd antwoord. Ik begin over een andere vrouw, ik zal je eens voorstellen, hij kijkt me verschrikt aan, Bambi was er niets tegen en hij mummelt ‘ah ja oké.’. Zo’n typisch wegloopgedrag, van mezelf, of is het verstoppingsdrang, als dat een term kan zijn die de lading dekt. En we staren verder en dan zeg ik ineens, ‘nee, ik wil dat niet doen’. Tweede Bambi-actie van hem. Waarom dan niet schat? Confrontatie full on. Mmm, mja, omdat ik het niet wil hé. Stop met zo te kijken, stop met zo’n vragen te stellen, is mijn enige reactie. Zijn enige reactie: jij en ik, volgende week, tijd maken voor een pint. Alleen een pint? Hij begint te lachen. Je kent mijn standpunt, alleen een pint, en dan die floerse blik er weer tussen. Mijn besluit, body en mind gaan bij hem duidelijk niet samen, en mijn timing sucks nog altijd. Volgende week samen een pintje drinken, iets in me zegt dat drinken met hem geen goed idee is …           

23:35 Gepost door A girl in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

...maar toch ga je het doen he? En genieten, en dan weer afzien... Ooit leren we wel uit onze fouten. Someday.
Btw; hij ontkent met een t, schat ;)

Gepost door: Nina | 15-12-07

het is ... aangepast ... de muizenissen in mjn hoofd zijn duidelijk niet goed voor het algemene taalgebruik ;-)
Pintje drinken ga ik doen ja ... de rest dat zien we dan wel weer ;-)

Gepost door: A girl | 15-12-07

Eigenlijk, ben je nu geen stap verder, ... maar 't wordt wel spannender om te volgen. Wanneer gaan jullie dat pintje drinken? :o)

Gepost door: Chaoot | 17-12-07

Toch al goed dat het eruit is gekomen, zowel van jouw kant als de zijne. En na dat pintje, take it from there then... Denk dat dit gesprek je enigszins heeft opgelucht, nee?
Groetjes

Gepost door: Lentesneeuw | 17-12-07

De commentaren zijn gesloten.