09-12-07

zondag 9 december - Happy end?

Waar begin ik? Bij ’t begin zeker, denk ik dan. Waar eindigt het? Eindigt het ooit, of kennen alleen sprookjes een happy end? Er zit teveel in mijn hoofd, om samenhangend te kunnen zijn, ik ben te verward, om duidelijk te kunnen zijn. Gisterenavond, met een beetje tegenzin manoeuvreer ik me uit huis, ik wil niet, het is koud, ik ben moe, kapot, leeg. Maar een stemmetje in mijn hoofd zegt ‘ga nu maar, verzet je zinnen, ontspan je, verlies je in de leegte van de nacht’. Een ander stemmetje zegt ‘je bent ziekjes, moe en op en dit komt niet goed’. Het tweede stemmetje had gelijk. Niet alleen is het fysiek niet helemaal koosjer afgelopen, ook mentaal ben ik een regelrecht wrak. De crush van november 2007 was in the house, en ik wist dat hij er ging zijn, vandaar waarschijnlijk het eerste stemmetje, gedreven door nieuwsgierigheid. Welk gevoel? Was het een momentopname? Hangt er iets meer? Het is weer een speciale tiep, en da’s het minste dat ik erover kan zeggen. Hij doet nogal koeltjes via mail, heeft blijkbaar een ander gevoel voor humor dan ik, op papier, en dat brengt me aan het wankelen. Hij ziet me binnenkomen, en ik zie zijn ogen oplichten, of verbeeld ik me dat alleen maar. Ik negeer hem een beetje, en wandel hem voorbij, zonder blikken of blozen. Hij houdt me tegen en begroet me zo enthousiast dat ik denk iets gemist te hebben. Raar. Hoe kan deze man nu zo open zijn, terwijl hij op papier zo gesloten is. Ik weet het even niet meer, ben mijn kluts kwijt en verlaat hem vooraleer hij een zinnig woord tegen me heeft kunnen zeggen. Klassiek wegloopgedrag, gedreven door een diepe angst en een waanzinnig vermoeiende geest. Ik zoek mijn kluts, probeer mijn act together te krijgen en observeer hem, in stilte. Hij kijkt, ik kijk, maar hij blijft ver van me weg. Shit. En dan, bijna te stom voor woorden, sta ik anderhalve minuut alleen, en hij placeert zich naast me, met een air van ‘oh sta jij hier ook, dat is nou toevallig’. Schattig, dat wel. En we beginnen te praten, en zijn stem is floerser dan ik me kan herinneren, zijn accent onbestemd, maar bijzonder aangenaam, zijn ogen, intenser dan ik dacht, ook al staan ze vermoeid. Het was een raar gesprek, maar alles is de laatste dagen raar. Maar interessant, ongewoon, en dieper dan ik van een nachtmens zou verwachten. Hij vertelt me zaken die ik, gezien onze relatie, eigenlijk niet verwacht. Hij vertelt me over zijn leven, zijn moeilijkheden, zijn levenspad. Bizar. Het was niet het klassieke ‘ik zal u eens oppikken se’-praatje, nee, het ging dieper dan dat. En misschien zat ik er enkele weken geleden dan toch mot op toen ik een zekere verbondenheid voelde, of misschien is hij gewoon open, dat kan ook. Dat hij meer is dan ik verwachtte staat in ieder geval als een paal boven water. Dieper, volwassen, eerlijk, of zo komt hij toch over. Zijn vragen waren zeer gericht en direct, zonder doekjes, onomwonden, zoals ik het graag heb. Hij laat me achter, en ik voel de gloed, over mij, wanneer hij zegt dat hij misschien wel eens wat meer moet rondhangen waar ik rondhang. Positief denk ik dan, en ik beaam dat dat misschien wel eens een goed idee zou kunnen zijn. Geen praatjes, geen moeilijk gedoe, geen gevecht, zoals met de andere man in mijn leven, gewoon twee mensen die elkaar op het eerste en tweede zicht wel lijken te mogen. Het bizarre is, ik wil helemaal niet met hem rondhangen waar ik altijd rondhang, teveel stoorzenders. Ik wil hem helemaal alleen voor mij, of naast mij, in een bruin café, met niemand rondom ons die mij of hem kennen, of menen te kennen. Nee, enkel wij. Om in de diepte te gaan en uit te zoeken wat er nu eigenlijk hangt. Want lekker is hij in ieder geval wel…

21:39 Gepost door A girl in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Hallokes nog een fijne laatavond...lieve groetjes

Gepost door: yolanda | 09-12-07

Jullie doen er wel lang over ... kan ik niet FFW?

Gepost door: Chaoot | 10-12-07

Aha Er verschijnt, of eerder herverschijnt iemand ten tonele. Kan een frisse wind betekenen, een nieuwe invalshoek, een uitlaatklep voor al je gedachten... verlies deze niet uit het oog. Wie weet welke weg dit kan opgaan.
Lieve groetjes***

Gepost door: Lentesneeuw | 10-12-07

@chaoot i wish ... en het moet niet altijd supersnel en overhaast gaan, een beetje geduld en rust in mijn leven is zeker niet verkeerd :-)

Gepost door: a girl | 10-12-07

De commentaren zijn gesloten.