08-12-07

zaterdag 8 december - Water en vuur, voelen en weten ...

Er is een groot verschil, tussen hart en geest, gevoel en verstand, weten en doen. En bij mij botsen die twee altijd, niet soms, nee, altijd. Ik weet wat niet goed voor me is, wie niet goed voor me is, en toch, toch, kan ik het niet laten. Ik denk aan hem, en weet het gevoel niet te plaatsen. Ik wil terug open met hem praten, zorgen dat hij bij me blijft, wanneer ik kleine dingen los, waar hij zo lastig van wordt, want ja, zo ben ik dan wel weer. Visjes uitgooien, hem ambetant maken, en het dan allemaal minimaliseren. Reacties uitlokken, zien of ik werkelijk nog zijn goede maatje ben, of dat ik enkel een uit de hand gelopen flirt ben. Het is ons geheim, wat we samen allemaal hebben aangevangen, en ik moet zeggen, het was buiten apart, raar en beangstigend, ook vrij stomend, dingen die G. niet met me wou of kon doen, deed hij zonder vragen, omdat het onderwerp seks voor ons niet vreemd was. Het was geen klassieke one-nighter waar het einddoel alle middelen goedpraat, waar de extase het bindmiddel is. Neen, het was anders. Soms zo verschrikkelijk intiem, hem voelen en niet willen lossen, heel de wereld vergeten, tot we weer begonnen te denken, en omdat we mekaar zo goed kennen, het ook uitspraken, stoppen en dan terug beginnen, omdat we niet konden stoppen. Bizar. En door de ervaring met hem ben ik beginnen nadenken over alle mannen in mijn leven, en er is maar één conclusie, ze zijn allemaal bizar, anders dan anderen, en ik kan met het hand op het hart zeggen dat een ‘normale’ man zelden mijn pad heeft gekruist. Misschien om ik zelf ook niet helemaal normaal ben? Hij past dan misschien meer in het rijtje huis-tuin-en-keuken-man, toch is hij het niet. Hij past gewoon in mijn rijtje. En ik ben bang, voor wat er nog komen gaat, met hem en anderen. Bang, voor de keuze die ik gemaakt heb, het feit dat ik misschien deze keer niet gekozen heb, maar het allemaal op me af heb zien komen, met de ogen open, en in plaats van weg te lopen, zoals ik meestal doe, gewoon recht naar hem toe ben gegaan, wat op zich natuurlijk ook een keuze is. In het verleden, was ik altijd degene die de touwtjes in handen had, ik koos, wanneer, waar, met wie en voor hoe lang. Ik wist dat ze niet gingen blijven, omdat ze niet konden blijven. Ik wist dat ze me gingen verlaten, omdat ik hun levenswandel ken. En bij hem, wist ik dat hij me niet ging verlaten, en net dat, dat maakt het zo moeilijk. Ik kan hem niet uitsluiten zoals ik bij G. heb gedaan, ik kan hem niet uitwuiven zoals ik bij meneer H. en F.G. heb gedaan, ik kan hem niet wegduwen, zoals ik bij C. heb gedaan, omdat hij er gewoon is, en blijft. Moeilijk. De confrontatie is er telkens weer, de blikken kruisen telkens weer, het zwijgen wordt steeds moeilijker. Ik kijk in de spiegel, en weet dat hij niet mijn man is, omdat hij gewoon niet mijn type is, noch van uiterlijk, noch van innerlijk, maar waarom ben ik dan zo graag bij hem? Waarom is hij mijn beste maatje, als ik dit allemaal weet? Misschien denk ik alleen maar dat ik het weet, of hou ik mezelf de verkeerde spiegel voor? Misschien luister ik teveel naar hem, hij die me telkens zegt dat er geen toekomst voor ons is, omdat we zo verschillend zijn. Maar als we dan zo verschillend zijn, waarom kunnen we dan uren praten op café, kan ik hangen in zijn zetel zoals ik dat enkel in de mijne doe, weet ik dat hij mijn klankbord is, hij die me begrijpt en helpt. Maken we onszelf iets wijs. Maakt hij me iets wijs, door zijn verleden, en principes waar hij niet van wil afstappen? Als er dan niets is, dat als liefde kan bestempeld worden, waarom voelt het dan zo warm? Waarom mis ik hem dan zo?

00:17 Gepost door A girl in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Omdat hij zegt dat hij je niet wilt, en dat geeft je een veilig gevoel van vrijheid. Je mist hem omdat je de touwtjes niet in handen heb en wankelt. Succes hopelijk blijft hij je maatje!

Gepost door: deWITTEkat | 08-12-07

Maybe ... spot on ... Heb het me ook al afgevraagd, hoe ik zou reageren als hij helemaal van mij zou zijn ... en het ook zou uitspreken ...

Thanks for the comment ...

Gepost door: A girl | 08-12-07

De commentaren zijn gesloten.