01-12-07

zaterdag 1 december - De ban is gebroken ...

Oh, oh, oh, ai, ai ai ai ai … Verdomme, fuck, stomme trut die je bent. Ik word wakker, in een vreemd bed, bijna een vreemde stad, in een huis dat niet van mij is, met een man die nooit de mijne kan zijn. Het is gebeurd, de ban is doorbroken, en de woorden die we al zo vaak hebben uitgesproken, zijn een maat voor niets geweest. Het was raar, bij momenten heel bevreemdend, intens, wanneer hij in mij is, lastig wanneer we beseffen dat dit niet goed is. We zijn een brug te ver gegaan, hebben de gevolgen van onze daden niet goed ingeschat, door een onbesuisd verlangen, vermengd met de nodige alcohol, het gevolg van een avond waar ik eigenlijk helemaal geen zin in had. Ik voel me raar, weet niet meer hoe me te gedragen, wanneer ik hem ga zien. Weet niet wat te voelen, denk terug aan de strelingen over mijn rug, zijn kussen, zijn geplaag, zijn getwijfel, getob en gedenk, mijn getwijfel, hem wegduwen, hem terug in mij nemen, genieten van zijn warmte in en rond mij, mij gebroken voelen wanneer ik de twijfel voel. Intens, en het kan gekwalificeerd worden als één van de meest bizarre momenten in mijn leven. Hij zo dicht bij mij, ik die zijn geur opsnuif, verslaafd aan zijn mannelijke geur, met mijn neus dicht in zijn hals, zijn borst, naar beneden, enkel hij ruikt zo. Bizar, ons afscheid, zo close, en tegelijk zoveel afstand, twijfel in onze ogen, weten dat de gevolgen van onze daden een meer dan enorme impact gaan hebben. Ik denk, veel, en soms te weinig, dat is duidelijk. Geen ogenblik heb ik getwijfeld toen hij zijn woorden uitsprak, kom naar mij, ik weet niet wat ik wil, maar kom gewoon. Zelfs tijdens de rit stelde ik mezelf geen vragen, en wou ik enkel en alleen dicht bij hem zijn, doen wat zo onvermijdelijk was, zonder stil te staan bij wat er komen zou. Misschien ben ik te impulsief geweest, hoewel spijt niet het mijne is, misschien had ik eerlijk moeten zijn, en hem vertellen dat er meer achter mijn daden zat dan pure geilheid, misschien had ik pas dan de ban voorgoed gebroken. Maar dat heb ik niet gedaan, er was liefde, maar ik weet niet of hij het gevoeld heeft, mijn genot wanneer hij in mij komt, het gevoel eindelijk één te zijn, terwijl we dit mentaal al veel langer waren. Hij was mijn nieuwe maatje, hem die ik zo hard gemist had, mijn klaagmuur, mijn verrijking, de enige die ik vertrouwde na G. En ik, ik heb het weer verprutst, door niet te geloven in mijn eigen hersensspinsels, mannen en vrouwen zijn niet gemaakt om maatjes te zijn …

19:27 Gepost door A girl in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Oke... eerst: adem rustig in en uit... zulke dingen gebeuren niet zomaar, zoals je zelf ook aangeeft... Ik ben enerzijds blij voor jou, anderzijds snap ik de twijfel en het 'o shit'-moment.
Wees niet bang om er samen over te praten he.
Lieve groetjes

Gepost door: Lentesneeuw | 02-12-07

Wow! Jullie hebben de ban gebroken, nu wij nog :) Benieuwd hoe dit gaat aflopen, keep us informed, liefst dagelijks :))

Gepost door: Nina | 02-12-07

Hallo, Ook jouw blog is ondanks de storm van het voorbije weekend niet weggewaaid zie ik. Waarschijnlijk omdat je bezoekers het hier leuk vinden en het dan ook willen behouden. Of moet ikzeggen helpen vasthouden. Nog een leuke avond en tot nog eens…

Gepost door: arroyo de la miel | 02-12-07

De commentaren zijn gesloten.