27-11-07

dinsdag 27 november - Oh fuck ...

Oh fuck, een andere beschrijving is er niet dan oh fuck. Ik besef, in een fractie van een seconde, dat de leegte die ik de afgelopen dagen gevoeld heb, enkel en alleen te wijten was aan zijn afwezigheid. Zijn blik, de vurigheid in onze blikken wanneer we elkaar tegen het lijf lopen, het beseffen dat ik hem zo hard gemist heb, en dat, wat dit ook is, nog steeds niet over is.  Hij is terug, en het lijkt alsof hij nooit weg is geweest. We pikken de draad op, als vanouds, plagen, spelen, bij elkaar uithuilen, elkaar steunen, bemoederen, blikken wisselen die elk woord overstijgen. Ik ben niet naïef of dom, maar eerlijk gezegd had ik nooit durven denken dat het gevoel toen hij ineens voor mijn neus stond, zo verschrikkelijk intens zou zijn. Als een bliksem door mijn lijf, van kop tot teen. De crush van november 2007, meneer de plaatjesdraaier, lijkt ineens mijlenver weg, wanneer hij voor mijn neus staat. Het is dan ook één van de eerste dingen waarnaar hij informeert, ‘of ik al van ’t straat geraakt ben’, letterlijk. Fijn. En de manier waarop hij in mijn ogen kijkt, doet me vermoeden dat er toch iets zou knakken, als het zo zou zijn. Vice versa zou het zeker een klein pijnscheutje geven, want ik wil mijn maatje niet kwijt. Maar de spanning die er terug hangt, instant, vanaf de eerste blik, door me weer aan mijn schrijfsel van gisteren denken. Mannen en vrouwen, kunnen zij wel vrienden, maatjes, buddy’s zijn? Of kan dit enkel in Utopia? Het zou een last zijn, van onze schouders, wanneer één van beide hooked zou zijn, aan iemand anders. De brug waarover we niet gaan, zou eindelijk goed gefundeerd zijn. We zouden anderen kwetsen, en niet enkel onszelf, en dat is de beste reden die je kan hebben. Maar zo lang dat niet het geval is, en het ziet er ook niet naar uit dat dit in een redelijke korte termijn het geval zal worden, zal ik hooked blijven aan hem. Mijn maatje, mijn vriend, hij die ik zo gemist heb. Ik vraag me af of we onze ban, de woorden die we tegen elkaar uitspreken, nooit of te nimmer, omdat het niet goed zou zijn, ook al weten we beide dat het beter dan goed zou zijn, ooit gaan doorbreken?

20:46 Gepost door A girl in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Nu ja, Mij is er altijd gezegd dat een "gewone" vriendschap tussen man en vrouw haast nooit zo "gewoon" zal blijven... en uit ervaring sta ik deze gedachte ook wel bij...
Ik hoop dat er snel duidelijkheid in komt en ondertussen... meid, geniet gewoon van hem!
Groetjes...

Gepost door: Lentesneeuw | 28-11-07

Hm... ik moet Lentesneeuw gelijk geven. Ook al komt het dan maar van één kant. Als ik het zo lees (your side of the story), dan denk ik dat het wel eens wederzijds zou zijn. Waarom waag je het er niet op: no risk, no fun.

Gepost door: Chaoot | 28-11-07

De commentaren zijn gesloten.