21-08-07

dinsdag 21 augustus - Snakken naar ...

Aaaaaaaaaah. Waarom is alles toch zo moeilijk? Ik zit met muizenissen in mijn hoofd, niet normaal. Vorige week was er die éne nieuwe man, die me lichtjes betoverde met zijn blauwe ogen en volle lippen, maar me snel demotiveerde door zijn speciale kantjes. Speciaal kan, en een speciaal kantje ook, maar erover is erover. En net op het moment dat ik dacht dat het weer even zou duren eer ik iemand zou tegen komen is er dus die andere nieuwe man, die uit een ver verleden, er ooit geweest zonder er echt geweest te zijn. Zonder mezelf rust te gunnen, spring ik van het éne gevoel in het andere, totaal verkeerd, verwarrend, maar tevens totaal ongedwongen, onbeholpen bijna. Hij zit met mijn mind te fucken dat het niet meer normaal is. Hij wil, ik wil niet, ik wil, hij kan niet. Ik vraag me af hoe hij het doet. Het éne moment denk ik ‘rot op’, geef me rust, ruimte en tijd, het andere moment laat hij iets van zich horen en zit ik te glunderen net alsof het echt een warme zomer is geweest. En het ergste is, ik kan het gewoon niet helpen. Ik hou van dit gevoel, het gevoel dat hij me geeft, de warme gloed die over me komt wanneer ik weer totaal ‘out of the blue’ iets van hem hoor. Ik heb het hem verteld, dat deze spelletjes moeten stoppen, dat ik er te oud voor ben, om zo onnozel in het rond te dwalen zonder enige duidelijke richting. En ik wil dat het stopt, of doorgaat, maar dan wel met enig gevoel voor oriëntatie, en hij zwijgt, in alle talen. En dat zet me weer aan het denken, of ik niet te direct ben, te veel wil, te veel eis van mensen, zonder eerst iets van mezelf te geven. En zelfs met dat besef, geef ik niks. Tot hij er weer ineens is, en ik gek word hiervanbinnen. Totaal tureluut, puberaal en sterk geschift. Mijn praline, die me tien seconden ervoor, nog zo goed smaakte, kots ik er bijna uit, slik ik met tegenzin door, mijn maag lijkt ineens overvol, honger en zin weg, enkel nog hij en zijn gedoe. He fill’s me up, spijtig genoeg nog niet letterlijk. En ik ben bang, dat dit gevoel weer van me gaat wegwandelen, alsof het er nooit is geweest. Bang dat hij me enkel ziet als een flirt, mijn reputatie hanteert als norm, denkt dat ik met hem ga omspringen zoals ik met G. heb gedaan. Want ja beste mensen, natuurlijk kennen ze elkaar. Nee, ze zijn geen maatjes, maar ze zullen ongetwijfeld al eens tussen pot en pint hebben gezeten. Waarom kent ons ‘ons’ altijd? Vervelend. Maar dat is niet het enige waar ik gek van word. Mijn oh zo professionele bezigheden eisen weer hun tol. Stapels werk en een optelsom die ik liever niet had gemaakt en lichtjes depressief van word. En het wordt erger, en meer, zwaarder en langer, en ik wil rust. Ik lees in blogland dat iedereen op vakantie gaat, zie mensen vertrekken, totaal relax terugkomen, zongebruind, mentaal en fysiek uitgerust en ik wil ook zooooo graag. Maar het kan niet. Geen tijd, geld, dat wel, maar simpelweg geen tijd. Ik wil ontsnappen, alles op een rijtje zetten, het afgelopen jaar overlopen, waarin er zoveel is gebeurd, zoveel is veranderd, waarin ik zo ben veranderd. Maar het kan dus niet. November, misschien begin december, misschien ook niet. En net daarom denk ik dat ik op zoek ben naar een rustpunt, hier dan maar, in België, iemand die me begrijpt, mijn rots is, een rots waar ik op kan steunen, omdat mijn rots, waar iedereen op steunt, stilletjes aan erodeert. Ik weet hoe zijn leven is, en hij kan die rots zijn, niet enkel een bron van ergernis, maar daarvoor moet hij me wel dichter laten komen. Is het niet ironisch dat ook net hij naar het zonnige buitenland vertrekt?

22:10 Gepost door A girl in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

De honden blaften, de karavaan trok verder.
Je bent fantastisch, je gaat niet in mijn provocaties.
Tot binnenkort
Guy

Gepost door: Guillaume de Montségur | 21-08-07

Je smst hem en verwacht duidelijk onmiddellijk een antwoord. Net zoals alles in deze wereld moet het snel, snel gaan. De kerel is misschien gewoon druk bezig en heeft eventjes geen tijd om te antwoorden?! Maar ja, de aard van het beestje zal niet snel veranderen. A Girl likes to overthink everything ;-)

Gepost door: Rapha | 22-08-07

De commentaren zijn gesloten.