20-07-07

vrijdag 20 juli - Een warme zomeravond ...

Het is raar, hoe ik het doe, en ik snap het zelf niet helemaal, maar telkens slaag ik erin om met het leukste type van de bende te blijven plakken. Onverhoopt, en onverwachts, eindigen we samen. Ik kijk in zijn mooie groene ogen, verdwaal bijna, hij kijkt in de mijne, maakt opmerkingen waarvan ik me afvraag of ik ze met een korrel of een kilo zout moeten nemen, en we hebben één van de leukste, meest intieme gesprekken die ik in maanden heb gehad. Hij is jong, mooi, slim, lekker, dat was ik bijna vergeten, en onverhoopt topgezelschap. Hij is M. Het begon oppervlakkig, terug een beetje zoekend, omdat we elkaar in maanden niet meer hadden gesproken, en het eindigde met een dikke dankjewel, van zijn kant, omdat ik anders was dan hij had verwacht. Liever, dieper. Hij wou het me maar even zeggen, voor onze wegen terug zouden scheiden, dat ik hem een superavond had bezorgd. Graag gedaan, jij mij ook. Moeite doen, om toen we elkaar knuffelden, niet in de val te trappen om intimiteit en vriendschap te verwarren met iets anders. Er waren momenten, en opmerkingen die me het bijna vlak af deden vragen wat hij nu van me vond. Maar uiteindelijk heeft hij het zelf gezegd, en moet ik eens leren mijn grote mond en curieusneus in het gareel te houden. De opmerking die me het meest bij blijft, ook al was ze heel vluchtig, ging over G. Ik was veel te mooi voor hem, hij kon niet begrijpen dat een meisje zoals ik zo kon houden van een man zoals hij, egoboost, dank je. Hij voelde ook telkens G.’s jaloezie, en wist me nog precies te vertellen waar en wanneer. Het is me ontgaan, zoals zoveel van G. me ontegensprekelijk is ontgaan. Ik moet oppassen, dat zegt hij ook nog, om niet te blijven hangen aan die éne grote liefde, en zo al mijn kansen op geluk weg te gooien. Ik lijk op iemand, die hij ook doodgraag ziet, en ze is net zoals ik. Leuk, mooi, mannen bij de vleet, maar alleen in haar hart. Dat éne plekje dat voorbehouden blijft voor die éne, en waar niemand anders terecht kan. Volboekt. Hij heeft ontegensprekelijk de waarheid gezegd. Ik moet oppassen, mag vooral niet blijven geloven dat de kansen zich gaan blijven voordoen, want op een dag stopt het, en dan ben je alleen. En dan kijk ik rond, en blik ik terug, en dan besef ik nog maar eens dat ik inderdaad alleen ben, ook al voel ik me niet zo. Hypothetisch gesproken, een nacht zoals gisteren, was niet mogelijk geweest met G. Hij had het me niet toegelaten, dat ik tot de vogeltjes begonnen te fluiten, zat te praten met iemand die is wie M. is. Hij zou vertrokken zijn, met knallende ruzie, de sfeer zou kapot geweest zijn, en ik, ik zou niet het gesprek hebben gehad dat ik gisteren heb gehad en zou weeral eens niet bevestigd zijn in het feit dat ik toch een feilloos gevoel heb voor mensen met een goed hart. Want hij is een goed mens, M., en dat zag ik meteen, het type zoals ik er veel rondom me heb, een beetje blasé, mooi, maar met een gouden hart. Zien en houden van, bijna onmiddellijk, en gisteren is me duidelijk geworden waarom. Dank je, voor een mooie avond. We zien elkaar gauw.

15:57 Gepost door A girl in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

hey Ik wens je nog een fijne vrijdagavond.

Gepost door: martin | 20-07-07

De commentaren zijn gesloten.