16-07-07

maandag 16 juli - Analyse van S...

S., wat een analyse. Natuurlijk ben ik onzeker, iedereen is onzeker. Soms kijk ik in de spiegel en denk ik ‘is dit het nou’, op andere momenten ben ik zo zelfzeker dat het bijna naar de arrogantie neigt. En ja, ik heb bevestiging nodig, jij ook, me dunkt. Ik vind het leuk als koppies draaien, wanneer ik ergens binnenkom, ik vind het leuk om mannen te versieren en aandacht te krijgen. Als jij een meisje bent, dan zal je dat ook wel leuk vinden, als je een man bent, dan zal je ook wel de nodige aandacht geven. En nee, ik hang niet het perfecte beeld van succes op, net zoals zoveel anderen heb ik ook mijn dieptepunten in het leven gehad, liep het doorheen de jaren niet altijd over paden bezaaid met geparfumeerde rozenblaadjes. Soms was het zelfs een regelrechte riool, waar ik, en enkel ik, mezelf heb doorgeploeterd, vallen en weer opstaan, kiezen, botsen, en een andere weg inslaan. Maar het is mede door mijn intelligentie dat ik geslaagd ben, graag doe wat ik doe, ook al hou ik mijn ogen open voor andere paden, nieuwe wegen en uitdagingen, om dan misschien terug tegen de muur te lopen, wie weet? Maar als je niet gaat, niet durft, dan zal je het nooit weten, wat het leven allemaal kan brengen. En wat betreft echte vrienden, ik kijk rond, beleef, ruik en voel, en besef dat echte vrienden soms niet zijn wat ze lijken. Snel op hun teentjes getrapt, moeilijk tegen de waarheid kunnen, soms boos zijn als ik mezelf op de eerste plaats zet, omdat zij dit ook soms doen, en vooral omdat ik er behoefte aan heb. Want dat heb ik wel geleerd, dat vrienden er zijn, wanneer je ze nodig hebt, maar dat ze soms meer teren op mij dan andersom. Dus ik heb leren gebruiken, wie ik nodig heb, wanneer en hoe, omdat dat de enige weg is om te doen wat ik graag doe. Correct, volgens mij wel, eerlijk, dat zeker, open, dat ook. En waarom ik hier niet meer spreek over de vaste mensen in mijn leven, wel, omdat zij er gewoon zijn, ze verbluffen me niet meer dagelijks, ze zijn er, omdat ik ze er wil, graag zie, graag dingen mee doe, niet omdat ze me van men sokken blazen, me dagelijks doen schrikken van wie ze zijn, en als ze het wel doen, dan is het meestal in negatieve zin, omdat ze blijkbaar toch niet zo vriend zijn als ik dacht, en dan heb ik niet de behoefte om dat hier neer te schrijven, omdat ze het niet moeten lezen, omdat het iets is wat ik alleen moet verwerken, omdat eenmaal je mij kwetst je weet waar je staat. Harde pantser, zacht hartje. Een gever, maar niet meer zo veel als voorheen, omdat het uitputtend werkt, omdat je niet altijd kan klaarstaan, omdat ik altijd iedereen’s problemen maar moet oplossen, omdat dat van mij verwacht wordt, en zo werkt het niet meer. Af en toe wil ik gewoon teren op oppervlakkige, leuke contacten, mensen die niet zuigen, maar me wel uit mijn sokken blazen, omdat ze mij iets geven. Noem het gebruiken, noem het oppervlakkig, denk ervan wat je wil, i realy don’t give a fuck. En ja, mensen zoals jij, struinende, anonieme gluurders, die hun mening baseren op wat ze hier lezen, een beeld van me vormen, misschien wel lichtjes jaloers zijn, die misschien, maar misschien ook niet een heel ander leven hebben, te bang om iets te veranderen, misschien ook helemaal niet bang, zullen altijd wel een mening klaar hebben, een gedacht vormen, al dan niet juist. Maar zoals ik al zei ‘i realy don’t care’. Dus lieve, lichtjes arrogante S., wie je ook mag zijn, spui je mening alom, en als je lef genoeg hebt, dan wil ik wel eens een real life-discussie aangaan over de zin van het leven, want me dunkt dat jij wel denkt die al gevonden te hebben, of ben ik verkeerd?

20:45 Gepost door A girl in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

ja als dat nu geen eerlijke mening is, dan weet ik het ook niet, maar je hebt volkomen gelijk.

Gepost door: watje | 16-07-07

De commentaren zijn gesloten.