22-05-07

dinsdag 22 mei - Wat het zou moeten zijn ...

Hij heeft in mijn gedachten gezeten, een heel weekend lang, ook nu nog, flitst hij gedurig door mijn hoofd. Vermoeiend, zoals blijkbaar ook deze blog vermoeiend is voor een sm-georiënteerde fanaat. Het zij zo. Zaterdagnacht, C. dwingt zich min of meer aan me op. Hij komt af, naar mij, wil me ruiken, voelen en wat nog meer. Het voelt oneerlijk, dubieus, dubbel spel, ook al is er met die andere niets aan de hand. Hij wil dicht bij me zijn, rommelt door mijn haar, kust me op mijn lippen. Ik voel niets. Hij is nochtans mijn plaatje. Jong, mooi, ambitieus, slim, rijk, extravert en een tikkeltje gek. Maar geen bibberbenen, kriebelingen in mijn buik, niets. Hij blijft rond me hangen en beperkt me in mijn me-time, die ik nodig heb, alleen of met S. Onze tijd wordt tegenwoordig wel meer beperkt, mea culpa, teveel op te weinig tijd en zij die overal maar meegetroond wordt. Hij blijft afkomen, en ik ben van vlees en bloed, kijk diep in zijn ogen en voel de verleiding komen, ook al blijft die andere rondspoken in mijn hoofd. Ik neem hem apart, en vertel hem hoe het zit. Vlinders voor iemand anders, geen oerdiep gevoel voor hem. Hij kijkt wat verschrikt en besluit dat we het toch niet zouden uithouden als stel. Gelijk heeft hij. De boodschap was duidelijk, denk ik, maar hij blijft me verleiden. Jong en zot. En mijn gedachten dwalen af naar hoe het zou zijn om me nog eens één keer te laten gaan met een toyboy. Geen gevoelens, enkel lust. In sé ben ik zo niet, maar de gedachte aan die andere, en het feit dat ik voel wat ik voel, beseffend, indien het wederzijds zou zijn, het wel eens gedaan zou kunnen zijn met alle zottigheden, doet me besluiten mijn lichaam te volgen. En ik ga mee, in hem, met hem. Het was geen waanzin, ook geen verstrengelde liefde, enkel twee lichamen die goed ineen en bijeen passen. Want ondanks het gemis aan gevoelens, zijn we wel mooi samen. Maar zelfs op de momenten dat ik niet intenser bemind, gelikt en gestreeld kon worden, dwalen mijn gedachten af, naar die andere. Ik stel me voor hoe het is om met hem te vrijen. Hoe het zou voelen als hij in me was. Hoe mijn lichaam zou reageren op zijn aanrakingen. En ik weet, instinctief, dat C., ondanks zijn ontegensprekelijke voordelen, groot, lang, donker, me nooit het oergevoel gaat kunnen geven wat die andere me geeft. De hardheid, die ik vertoon tegenover hem, het koele, afstandelijke persoontje dat ik speel, zijn zo niet de persoon die ik ben bij die andere. Eén en al zachtheid, liefdevolle ogen, de zin om voor hem bergen te verzetten, dat kan C. niet bij me losmaken. Nooit. En ik heb spijt, dat hij het niet is, want hij lijkt zo hard op wat het zou moeten zijn …

22:25 Gepost door A girl in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

In the end there will be order in chaos!

Alles valt in zijn plooi, je zal wel zien ...

Don't give up!

Hoe is het ondertussen op het werk?

Gepost door: Baloe | 23-05-07

De commentaren zijn gesloten.