11-05-07

vrijdag 11 mei - Rusteloos ...

Ik straal, glunder en flikker weer een eind weg. Raar, hoe dat bij mij met ups and downs kan gaan. Het is duidelijk, ik zit ontegensprekelijk weer in een up-periode. Flikkeren dus. Flikkeren bij J., flikkeren bij de man met de blauwe ogen, en flikkeren bij C., en al die anderen. Want god, want ben ik toch gezegend als het aankomt op het ‘rijkdom der mooie man’. Vandaag, on the job, als ze dat tenminste nog een job noemen, liep het vol. Eender naar welke kant ik keek, eender wanneer ik mijn ogen opsloeg, telkens wanneer ik een paar ogen op mij voelde rusten, was er een leuke man in zicht. Niet normaal. Mijn hormonen razen door mijn lijf, en de werkstress zorgt er niet echt voor dat ik me rustiger voel. Zot, gewoon zot, waar ik vandaag weer allemaal gelopen heb, wat ik weer allemaal gedaan heb. Maar plezant dus. Oh God, on days like these, i’m crazy about what i do! Het begon eigenlijk allemaal al gisterenavond, een relaxte date met C. Ik wist het allemaal niet meer goed, hoe hij eruit zag, hoe hij rook, praatte, lachte, was. En hij stond daar, en ineens wist het weer, flashback, hij is leuk. We praten en praten, en dollen en lachen, veel lachen. Zijn humor, scherp en doordacht, slim en ad rem, my kind, for sure. Hij zegt de dingen die alle mannen zeggen, hij vraagt de dingen die alle mannen vragen, maar hij doet het op zijn manier. Ben ik into him?  Ik weet het niet goed. Ik check onze horoscopen, belachelijk maar waar. Twee kernpunten. Eén: een koppel met veel irritaties, verschillende leefwerelden, moeilijke communicatie. Er klopt wel iets van. Af en toe zie ik lichte irritatie in zijn ogen, omdat ik waarschijnlijk niet de dingen zeg die de meeste vrouwen tegen hem zeggen. Niet val voor zijn blasé gedoe, niet ja knik wanneer hij vraagt of hij in A. kan pitten, letterlijk en figuurlijk. Twee: een koppel met een onweerstaanbaar verlangen naar elkaar, een seksuele aantrekkingskracht die alles overstijgt. Klopt ook. Zijn been wrijft tegen het mijne, en het zindert. Zijn lippen zijn iets te dun naar mijn normen, maar doen de mijne branden. Zijn lichaam, jong, lang en sterk, doet me verlangen naar meer. Moeilijk. Maar ik bijt, heel hard, door de zure appel, en laat hem alleen naar huis gaan. Dom, misschien wel. Misschien mijn laatste kans op een toyboy waarmee ik waanzinnige seks kan hebben, zonder meer. Slim, omdat ik nog steeds mezelf respecteer en niet zomaar met iedereen in bed duikel. En dan vandaag, hoor ik van een gemeenschappelijke kennis, dat hij blijkbaar zijn trouw niet zo trouw neemt, meneer is involved. Intuïtie, datgene wat me tegenhield om hem mee te scharrelen, ik weet het niet. Het gevoel van to good to be true, misschien dat wel. Maar het feit is wel, dat wanneer hij met oudere vrouwen wil spelen, vrouwen die de kneepjes kennen, hij ook het spel ten volle zal krijgen. Ik ga hem zot maken, knettergek, brandend van verlangen, om hem dan te confronteren met zijn spelletjes. Nobody fucks with me, en als je het persé wil, fuck dan eerlijk. Dus ja, morgen zie ik hem, en ik ga ermee spelen, totdat hij het niet meer weet. De jaren van verstand, zeggen ze, zijn er nog niet, maar de jaren van ervaring al lang, en ik weet hoe ik iemand kan beplayen. Grappig wel, dat ik toch weer een klein beetje naïef was, en gecharmeerd, gek, hoe het gevoel kan omslaan in pure player-ij. Soit.

En dan is er O., die kwiet, lieve kwiet, waarmee ik steeds beter omkan. Ik weet nog steeds niet wat van hem te denken, maar onze band is niet meer louter professioneel, verre van. Ook hier denk ik terug aan de periode dat ik hem ontmoette, met bijbehorende flair-voorspelling. Letterlijk: de man van je leven duikt op, eerst besef je het niet, maar snel zal het duidelijk worden dat deze wat oudere man een sterke rol gaat spelen in je gevoelsleven. En ik denk, aan hoe ik hem eerst zag als ‘werkrelatie’, om dan steeds dichter en dichter te komen. Benieuwd of flair gelijk heeft.

En tot slot, om het rijtje compleet te maken, de man met de blauwe ogen. Rust heb ik niet gevonden, nu ik terug in zijn buurt was, en de buzzz die er was lijkt met momenten wat bekoeld. Ook hem zie ik snel terug, net zoals die andere types, en de tijd zal ook hier wel raad brengen.

Ik moet soms lachen met mezelf, grappig vind ik het, hoe rusteloos ik ben, steeds zoekend naar nieuwe vibes, nieuwe mensen, nieuwe impulsen. Woelig, vanbinnen, bijna het complete omgekeerde van hoe ik vroeger was. Ik was kalm, braaf, scherp, dat wel, maar geen rusteloze maniak, zoals ik nu ben. Waar het vandaan komt, ik weet het niet, en eerlijk, ik weet niet of ik het wel wil stoppen. Settelen, in een rustige wereld, nine-to-five-work, mannetje, kindjes, en al die andere zaken die typerend zijn voor iemand van mijn generatie. Ik ben content, hoewel ik me kan voorstellen dat het voor de lezers hier af en toe een verwarrende boel moet zijn, dat er soms wel eens iemand denkt van ‘die griet is gek’, losgeslagen van de wereld en zoekend naar iets wat ze nooit kan vinden. Misschien hebben ze wel gelijk, en ga ik nooit mijn geluk vinden, door mijn ‘zijn’, mijn ‘wereld’, en de dingen die ik doe. Maar god, ik kan iedere morgen in de spiegel kijken, content met wie ik ben, zijn wie ik wil zijn, doen wat ik wil doen. Hoeveel onder ons kunnen dat zeggen?

23:54 Gepost door A girl in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Een Lexicon zou wel handig zijn Een boeiende zoektocht maar een lexicon zou wel handig zijn ... C. , J., G., S., ... de man met blauwe ogen. (met een link in welke blog-post ze allemaal opduiken) .

't amusement nog dit weekend !

Gepost door: Michael | 12-05-07

ik ga ... proberen ...

Gepost door: A** | 12-05-07

De commentaren zijn gesloten.